MESSIAH - UITVOERING VAN STERK WISSELENDE KWALITEIT 

De tweejaarlijkse uitvoering van de Messiah van Handel is voor Oratoriumkoor Kennemerland een traditie. De samenwerking daarbij met het Haarlems Gemengd Koor is evenmin nieuw.

Wie wel een nieuwe rol speelt, is dirigent Annelies Smit. Zij voert voor het eerst de Messiah uit met de koren, en dan ook nog eens in de nieuwe Philharmonie. Het gaat haar goed af. Zij blijkt de bindende factor te zijn tussen de sterk wisselende passages en prestaties van de ruim 100 zangers, het orkest  en de solisten.

Na wat startproblemen met de aansluitingen tussen koor en solisten, blijkt dat dirigent Smit de touwtjes goed in handen heeft. Met haar vitale uitstraling bereikt ze dat koor en orkest uitstekend gelijk spelen. Opvallend is de mooie dictie van de koorzangers, die het tekstboekje eigenlijk overbodig maakt. De aandacht voor de verstaanbaarheid gaat echter ten koste van de melodische lijnen, al zullen Smit en haar zangers hier in de toekomst ongetwijfeld  een middenweg in vinden. De totaalindruk is dat het koor de vreugdevolle delen op een overtuigend, enthousiaste manier brengt. Het Halleluja is werkelijk een feest voor het oor. De gedeeltes over verdriet, het lijden van Christus, klinken echter vlak, niet doorleefd genoeg, waardoor  het contrast tussen ellende, verlossing en dankbaarheid te vaag is.

Ook valt op dat het koor vanuit de bovenstemmen zingt, terwijl Barokmuziek juist werkt vanuit de bas. Maar Smit verdient een compliment: ze laat zien en horen dat haar relatie met de zangers een goede basis heeft en kan uitgroeien  tot een bijzondere band.

Ook het orkest geeft een wisselende indruk: een uitstekende trompettist, een tegenvallende eerste violist, en een perfect timende organist Gerrie Meijers. De 15 violisten harmoniëren goed bij het grote koor, maar bij de begeleiding van de solisten domineren zij.

Van die laatste spreekt Myra Kroese (alt) met haar soevereine houding en expressieve stem het meeste aan. Tijdens de aria “He was despised and rejected of man”, het hoogtepunt van deze uitvoering, houdt de zaal zijn adem in. Lars Terray (bas) maakt een redelijke indruk, al kan hij nog wat winnen in voordracht en stembeheersing. Tenor Mark Onvlee mist nog wat basistechnieken en daardoor soms een hoge noot. Sopraan Julia Bronkhorst valt tegen: ze is onrustig in haar bewegingen op het podium. Meer onrust wordt veroorzaakt door een fotograaf die in de loop van de avond een complete reportage maakt. Ondanks deze teleurstellende details krijgt de luisteraar een goed beeld van de samenwerking van dirigent en koren: een kleurrijk beeld met perspectief.

Maria Balkenende

Haarlems Dagblad, 26 januari 2006