In december vorig jaar gaf Nicholas Mansfield zijn laatste concert met het Haarlems Gemengd Koor, waarvan hij twee jaar dirigent was geweest. Na zijn afscheid nam Frank Hameleers, een collega-zanger van Mansfield uit het Groot Omroepkoor tijdelijk de leiding over. Nu, een half jaar later, is Hameleers benoemd tot de nieuwe vaste dirigent. Hij heeft grote plannen met het koor.

Hameleers: "Ik twijfelde eerst of ik wel een groot koor wilde dirigeren. Ik heb altijd met kleinere kamerkoren gewerkt, die uit gevorderde amateurs bestaan. De leden daarvan moeten auditie doen, en hebben zangles. In een groter koor zijn er vaak meer niveauverschillen, en dat vraagt een andere aanpak. Maar tijdens de repetitieperiode voor de Carmina Burana ging ik dat steeds meer als een uitdaging zien. Ik was benieuwd of ik in staat was ook een groot koor op een hoger niveau te brengen. Ik besloot de gelegenheid aan te grijpen."

Het koorbestuur en Hameleers werden het snel eens. Met Hameleers, de huidige dirigent van de Amsterdamse Cantorij, is een professionele koorzanger en ervaren koorleider binnengehaald. Met hem is ook gekozen voor een ambitieus toekomstbeleid, want Hameleers wil de lat hoger gaan leggen. "De huidige status quo gaat mij niet ver genoeg. Let wel, al het goede wil ik behouden, maar het zingen kan altijd beter."

Hameleers wil niet over één nacht ijs gaan. "De afgelopen jaren had het koor telkens wisselende dirigenten. lk ben een man van lange adem, ik richt me op de toekomst. Ik wil een pad aflopen om uiteindelijk moeilijker repertoire te kunnen zingen, maar ik wil daar enkele seizoenen voor uittrekken. In het begin moet het repertoire juist niet te lastig zijn. Geen noten stampen, maar werken aan klank en zuiverheid. Het is een voordeel dat ik zelf zanger ben, ik ga uit van het materiaal en kan inschatten wat er nog mogelijk is. Als je een hoger niveau wil bereiken moet je het van onderen opbouwen".

Het programma van zondag 20 mei in het Haarlemse Concertgebouw stond al nagenoeg vast toen Hameleers de leiding van het Haarlems Gemengd Koor overnam. Hij vindt de Carmina Burana in de huidige koorsamenstelling (te weinig mannen) eigenlijk niet de meest geschikte keus, maar desondanks dirigeert hij het met plezier. "De keuze voor de versie in kleine bezetting, met piano en uitgebreid slagwerk, is verstandig. De orkestversie vraagt een groter en krachtiger koor. In de kleine versie kunnen de koorleden zich beter op de zang concentreren. Alles komt aan bod: sterk en zacht zingen, gedragen en puntig: het is een leuk project".

Hameleers wil de tradite van de uitvoering van Bach's Weihnachtsoratorium voortzetten. "Hoewel het moeilijk repertoir is, blijft het op de rol staan. In december 2002 hoop ik een stijlzuivere uitvoering te kunnen geven met oude instrumenten. Als voorbereiding wil ik werken aan lichtere stukken, zoals Der Tod Jesu van Heinrich Graun. De passie-cantate van deze tijdgenoot van Bach werd tot het eind van de negentiende eeuw vaak uitgevoerd. Het is een heel dankbaar stuk, met mooie koralen en solopartijen." Hameleers is niet bang dat zijn ambities voor sommige koorleden te hoog gegrepen zullen zijn. "Statistisch is maar één op de miljoen mensen niet muzikaal. In principe kan iedereen zingen, tenzij het tegendeel wordt aangetoond. Maar het kost wel tijd mensen te leren luisteren en zich aan te passen. Ik ga daarmee aan de slag. Als dan toch blijkt dat iemand het echt niet kan, dan moet je een onplezierige beslising nemen. Je kunt de ogen niet sluiten voor de realiteit. Soms weegt het muzikale aspect zwaarder dan het sociale. Iedereen die lid wordt van een koor weet dat."